بررسی جامعه شناختی معضل «روسپیگری» در ایران


چکیده

در این گزارش راهبردی با نگاهی جامعه شناختی به فراگیری معضل روسپیگری در ایران و سایر کشورهای جهان به شکل قاچاق زنان و کودکان و توریسم جنسی پرداخته و سیاستهای کشورهای مختلف برای مقابله با روسپیگری را به اختصار معرفی کردیم. سپس برای روشن کردن وضعیت این معضل در کشور، مهمترین تحقیقات اجتماعی درباره روسپیگری در سال های اخیر مرور شد. نتایج تحقیقات اجتماعی نشان می دهد، همچنان مهمترین دلیل روی آوردن زنان به روسپیگری فقر و تامین معیشت است و دختران فراری از خانه و زنان معتاد دو گروه اصلی روسپیان خیابانی را تشکیل می دهند. گروه های روسپیان سطح بالا، تلفنی و شاغل در شبکه های اجتماعی مجازی، کمتر هستند و بهتر پنهان مانده اند.

مرور قوانین و سیاستهای اجتماعی کارساز برای کاهش و کنترل این مساله اجتماعی مورد توجه قرار گرفته و ناموفق ارزیابی شده اند. سیاست های اجتماعی کوتاه مدت و میان مدت باید واقع گرایانه و همراه با نگاه انسانی باشد و به توانمندسازی شخصيتي، جنسيتي و اقتصادي زنان آسیب پذیر معطوف شود. لازم است نهادها و سازمان های مختلف به شیوه ای منسجم و هدفمند و در تعامل با یکدیگر به چاره جویی این مشکل و سایر آسیب های اجتماعی مرتبط بپردازند. اما به عنوان سیاست بلند مدت الزامی است که نگرش، سوگیری و عملکرد مردان نیز متحول شود. اصلاح فرهنگ جنسیتی و مردسالارانه مهمترین و در عین حال کندترین راهکار کاهش روسپیگری است.

واژگان کلیدی: روسپیگری، رفتار جنسی، آسیب اجتماعی، فرهنگ جنسیتی.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    صفحه اصلیخدماتارتباط با ما